Ervaringen

Hoe is het om scoliose te hebben? Andere patiënten vertellen hoe zij omgaan met hun ziekte. Wil je ook meeschrijven? Dat kan! Mail de redactie.

 

De operatie van Esmée is achter de rug! Zij vertelt hoe het is gegaan.

Vier weken voor de operatie kreeg ik de brief over de operatie. Toen besefte ik pas echt dat het ging gebeuren. Met soms huil- en stressmomenten. Maar het moest gebeuren en ik ging er voor. Op school kon ik soms moeilijk mijn aandacht erbij houden.

 

Opname in het ziekenhuis

Ik was goed voorbereid. Vooraf had ik nog een presentatie voor mijn klas gegeven wat er nou ging gebeuren. Ook had ik een weblog met een gastenboek gemaakt. We reden naar het ziekenhuis. De dag van de opname zat ik constant met mijn hoofd in de wolken. Ik kon nergens anders aan denken dan aan die operatie.

 

De operatie

Mijn vader is samen met mij naar de voorbereiding voor de operatie gegaan. Ze plakten allemaal stickers op me en sloten me aan op de monitor. Ik kreeg een infuus, wat een beetje pijn deed ook al had ik een sticker die mijn hand verdoofde. Ik kreeg een kapje op mijn mond en viel in slaap.

 

Operatie geslaagd!

Yes, de operatie is geslaagd! Ik had helaas wel veel pijn. Gelukkig hadden ze daar de nodige pijnstillers voor. Ik werd wakker op de PACU (soort uitslaapkamer) en voelde me erg slaperig. Ik had een heleboel slangetjes overal op mijn lijf, wat er best raar uitzag. De eerste dagen na de operatie sliep ik vooral veel. Door de narcose zouden mijn darmen niet meer werken en na de operatie weer langzaam op gang moeten komen. Ik mocht vanaf 12 uur ’s nachts voor de operatie niks meer eten. Ik had veel honger, maar eten mocht ik niet.

 

Tweede operatie

Ik dacht dat alles goed was verlopen, totdat de chirurg langskwam met het nieuws dat er een schroefje niet goed zat. Dus moest ik voor de tweede keer geopereerd worden. Daar baalde ik enorm van. Gelukkig werd ik gelijk de volgende dag geopereerd. De operatie was minder ingrijpend dan de vorige. De dagen na de tweede operatie vlogen voorbij. Ik was dezelfde dag alweer van de PACU af en weer op de kinderafdeling. Net als na de eerste operatie kon ik ook na de tweede vrij snel weer lopen. De dag erna zelfs traplopen en twee dagen later, zaterdag, mocht ik naar huis.

 

Herstel

Terwijl ik dit schrijf (eind november) lig ik thuis te herstellen. Af en toe kom ik mijn bed uit om te lopen, traplopen of te gaan zitten. Pijnstillers gebruik ik nog wel, maar de pijn wordt minder, dus het gaat best goed met me. Er komt soms bezoek langs, wat een beetje vermoeiend is. En voor de rest verveel ik me af en toe, maar het ergste is nu al voorbij!

 

Het verhaal van Esmée stond in Werveldingen 4YOU, winter 2011/2012

 

(Meer ervaringen volgen)