Huisarts en scoliose

In de afgelopen twee jaar heb ik vele onderwerpen voorbij zien komen bij de Scoliose – infolijn. Vaak zijn de bellers bezorgde ouders (meestal moeders) van kinderen bij wie recent scoliose is ontdekt. Vooral bij kinderen in de groei is het belangrijk dat zij snel bij een orthopeed terechtkomen, die is gespecialiseerd in de behandeling van scoliose, zodat er een adequate behandeling kan worden opgestart. De scoliosezorg is in ons land geconcentreerd in een aantal ziekenhuizen, waarvan een lijst is te vinden op onze website onder ‘Informatie –> Factsheets Ziekenhuizen’.

Klachten over (het handelen van) de huisarts

Wat opvalt tijdens mijn telefoondiensten is een regelmatig terugkerende klacht dat de huisarts het niet nodig acht om iemand door te verwijzen naar het ziekenhuis voor onderzoek door een orthopeed. Er wordt vaak gezegd: “ga eerst maar naar de fysiotherapeut” of: “laten we het nog even een jaartje aankijken”. Een poosje geleden hoorde ik die klacht uit de mond van een moeder met een dochter in de puberleeftijd bij wie kort daarvoor scoliose was ontdekt. Het meisje was door de huisarts doorverwezen voor fysio- en oefentherapie maar de therapeute wilde niet eerder behandelen dan nadat ze een röntgenopname van de rug van het meisje had gezien. En nóg vond de huisarts doorverwijzing naar het ziekenhuis niet nodig! De moeder was de wanhoop nabij en wist niet meer wat ze moest doen. Mijn advies was: sta erop om een doorverwijzing te krijgen naar een specialistisch ziekenhuis want daar kan het beste bepaald worden of – en welke – behandeling nodig is.

Ook was er een telefoontje van een moeder waarvan de dochter van 16 een paar maanden eerder was geopereerd. Hun huisarts stelde een jaar eerder een volkomen verkeerde diagnose. Hij dacht dat de afwijkende stand van de schouders bij het meisje werd veroorzaakt door de Ziekte van Lyme. Moeder zei toen dat ze zelf dacht aan scoliose en adviseerde de arts om in het vervolg altijd een buktest te doen bij kinderen met rugklachten! Ik raadde haar aan om de ‘Leidraad voor de huisarts bij de behandeling van scoliose’ aan haar huisarts te overhandigen. Deze is te vinden op onze website onder Informatie –> Scoliosezorg in Nederland.

Pijnklachten

Dan de kwestie van een volwassen man met ernstige pijnklachten door scoliose. Hij is vroeger geopereerd in het buitenland waarbij zijn wervels met allerlei plaatjes zijn vastgezet. Ook zijn huisarts stuurde hem in eerste instantie naar een fysiotherapeut. Die heeft allerlei behandelingen uitgeprobeerd maar zijn klachten namen alleen maar toe. Toen hij dit aangaf bij de huisarts en bang was dat de behandelingen alleen maar averechts zouden werken, vond deze arts het toch niet nodig om hem door te verwijzen naar een specialistisch ziekenhuis omdat ‘er toch niets aan scoliose te doen is’. Ook deze meneer heb ik aangeraden alsnog een doorverwijzing te vragen naar een scoliosespecialist.

‘Niets aan te doen’

Tot slot nog een gebeurtenis die een poosje geleden plaatsvond toen ik op mijn privénummer werd gebeld door een voormalige buurvrouw, inmiddels 72 jaar. Zij heeft zolang ik haar ken een ernstige scoliose van meer dan 60 graden en ondervindt hier toenemende klachten van, zoals tintelingen in de benen en een arm. Soms zakt ze zelfs spontaan door haar benen, vertelde ze en ze heeft veel last van haar nek. De huisarts heeft haar doorverwezen naar een neuroloog, maar zelf wilde ze eerst liever naar een scoliosespecialist omdat ze het sterke vermoeden heeft dat het door haar scoliose komt. De laatste keer dat er foto’s van haar rug zijn genomen dateert alweer van jaren geleden. De huisarts weigerde haar verzoek in te willigen omdat er ‘op haar leeftijd toch niets meer aan gedaan kon worden’. Het werd een waar drama in de spreekkamer van de huisarts vertelde mijn vroegere buurvrouw. Zij kreeg een huilbui en raakte helemaal overstuur, de huisarts verloor zijn geduld en begon te schreeuwen omdat ze zo eigenwijs was en niet wilde luisteren. Ze weet zich met de situatie geen raad en wacht nu eerst maar het gesprek met de neuroloog af. Maar ze zei erg bang te zijn voor een ernstige zenuwbeknelling door haar scoliose waardoor ze misschien helemaal niet meer zou kunnen lopen. Hopelijk volgt er een gedegen onderzoek door de neuroloog en verwijst deze haar indien nodig door naar een in scoliose gespecialiseerd ziekenhuis. Wat de huisarts betreft heb ik haar aangeraden een andere te zoeken die wel oog heeft voor iemand met een ernstige scoliose en die serieus ingaat op de klachten die deze aandoening – vooral op oudere leeftijd – vaak met zich meebrengt.

Door Ciska Jonker